'Je knokt, maar komt niet boven'

" De eerste gang naar het uitdeelpunt was erg zwaar, bekent Anna*, een van de TWES-klanten en inmiddels ook vrijwilliger. Anna heeft vier thuiswonende kinderen en een bijstandsuitkering. Toch wist ze het altijd nog net te rooien: "Letterlijk over elk dubbeltje nadenken voor je het uitgeeft. Mijn ouders sprongen bij als het echt niet meer ging en soms moest ik wel wat lenen van iemand, maar dat betaalde ik direct terug als de kinderbijslag binnenkwam. Als je je in de schulden steekt, zak je steeds verder weg.”
"Maar toen ging de wasmachine stuk. Echt, ik was wanhopig. Met vier schoolgaande kinderen! Die trouwens om de haverklap thuiskomen dat ze ergens geld voor nodig hebben. En dan niet een paar euro, nee, 340 euro voor een schoolreis! Dat is toch belachelijk? Die scholen beseffen niet dat sommige ouders zich daarvoor in allerlei financiële bochten moeten wringen. Want je wilt het natuurlijk niet weten voor andere ouders. Ze noemen het niet voor niks stille armoede. Ik had het gewoon niet, dus ze kon niet mee.”