In 2005 ontving stichting "tussen Wal en Schip" een nominatie voor de Ab Harrewijn prijs. Deze prijs wordt beschikbaar gesteld aan personen of groepen van personen die zich belangeloos inzetten voor de medemens aan de onderkant van de maatschappij. De prijs is in het leven geroepen ter nagedachtenis aan Ab Harrewijn, theoloog, voorzitter van GroenLinks en later kamerlid voor die partij. Hij stierf in het harnas, op 13 mei 2002.Dhr.Boschman mocht uit handen van dhr. Paul Rosenmöller (voorzitter van de jury) een certificaat en 1000 euro in ontvangst nemen.
Tijdens de bijeenkomst op 13 mei 2005 te den Haag werd de stichting als volgt gepresenteerd;

"Stichting “Tussen Wal en Schip” is na vele jaren hulpverlening op privé-basis en later als vereniging, uiteindelijk in december 2003 een officieel erkende (maar ongesubsidieerde) Stichting geworden. Aanvankelijk met 2 vrijwilligers en 26 gezinnen als cliënt. Anderhalf jaar later (mei 2005), zijn er 25 vrijwilligers en ruim 360 gezinnen. De werkwijze en manier van hulpverlening is echter niet gewijzigd.

De armoedeproblematiek staat hoog in het vaandel en daarom is als doelstelling en omschrijving van de Stichting gekozen voor: ”Centrum ter bestrijding en voorkoming van armoede en sociale uitsluiting”.
Met andere woorden, de stichting helpt mensen die op of onder de armoedegrens (moeten) leven. Minstens een op de tien Nederlandse huishoudens moet rondkomen van een inkomen op of onder het sociale minimum. De cliënten komen uit alle lagen van de bevolking, zijn van alle leeftijden, rassen en geloven.

Het eerste wat wordt gedaan is mensen, die daarvoor in aanmerking komen, voorzien van voedselpakketten en/of alles wat binnen een huishouden nodig is.

Als tweede (en eigenlijk de belangrijkste actie) wordt bekeken, waardoor mensen in de armoedesituatie terecht zijn gekomen en hoe de stichting kan helpen om uit die vicieuze cirkel te komen.

Er wordt actie ondernomen om inkomens te herstellen, schuldsaneringen te begeleiden, een uitkering aan te vragen. De stichting voert namens hen het woord bij uitkeringsinstanties, maar ook bij gerechtshoven, deurwaarders enzovoort.

Immers, alleen voedsel verstrekken is niet voldoende. De stichting wil de mensen weer “op de rails zetten” met als doel dat zij hun zelfvertrouwen terug krijgen, sociale contacten gaan oppakken en weer als een volwaardig lid aan onze maatschappij kunnen gaan deelnemen.

Het overgrote gedeelte van deze mensen die aangemeld worden door diverse instanties, kerken, vluchtelingenwerk enzovoort maar ook op particuliere basis bij de stichting aankloppen, voelt zich nu overbodig. Velen zijn “murw” gemaakt door het ontmoedigingsbeleid dat overheid en gemeente voert en door vele bureaucratische regels en rompslomp. Dagelijks moeten zij strijd leveren om hun huishouden te kunnen bekostigen en dat slorpt alle energie op en sluit een sociaal leven uit. Het maakt voor hen het grote verschil dat zij bij een stichting terecht kunnen, die hen begrijpt en helpt en op integere en respectvolle manier een uitweg biedt.

“Geef ons heden ons dagelijks brood” is de spreuk die aanwezig is bij de stichting .

Wij proberen dit op alle mogelijke manieren vorm te geven. Iedere dag weer, zeven dagen in de week."